raport transometryczny


PRZEMIANA: 6 guzików ( 1 guzik, m=2g=0,2dag, h=4mm=0,4 cm ) w 1 guzik wyraźnie większy i cięższy od pozostałych.

I.   OGÓLNY OPIS PRZEMIANY

Transmutacji poddaje się 6 ciał stałych nieożywionych. Substrat o masie 0,2 dekagramów i wysokości 0,4 centymetrów ulegnie przemianie w przedmiot nieorganiczny  - guzik. Produkt docelowy będzie posiadać cechy inne niż substrat, a mianowicie będzie on wyraźnie większy i cięższy w stosunku do pozostałych substratów. Owa przemiana ma znamiona transmutacji mnogiej jednomiarowej - letalnej.

Do realizacji danej przemiany wybranie zostanie zaklęcie Hexomergo, które umożliwia przemianę z efektem. Owe zaklęcie jest wykorzystywane w Transmutacji Scalającej. Do przeprowadzenia danej przemiany zaleca się zastosowanie Metody Krokowej, która zagwarantuje prawidłowe przeprowadzenie przemiany.

Zgodnie z danymi normami zaleca się zastosowanie chwytu beta – różdżkę trzymamy między kciukiem,

a pozostałymi palcami, ręka powinna przylegać do ciała i być zgięta w łokciu, dłoń powinna być uniesiona na wysokość transmutowanego przedmiotu. Ponadto zaleca się zastosowanie manipulacji haczykowatej,

czyli dynamiczny pół obrót nadgarstka.

W układzie UOSZT-III, wspomniana wyżej transmutacja posiada symbol Sc o liczbie układowej 14 leżącej czwartej grupie układu i grupie C.

 

 II.   ANALIZA WSPÓŁCZYNNIKÓW STRUKTURY

Guzik to ciało stałe nieożywione, które nie posiada żadnych tkanek czy narządów. Konkludując pozwala nam to na przyjęcie dla stałej Cristoffa wartości stałej na poziomie 0. Następnie mamy do czynienia z przemianą

z substratu martwego w produkt martwy, co daje nam transmutację letalną odłamu filogenetycznej przemiany, dlatego też wartość stałej Rohtera jest równa 1,5. Należy jednak zaznaczyć, iż mamy do czynienia z większą ilością substratów, a mianowicie przemianie poddajemy 6 guzików.

Obliczenia oporu transmutacyjnego:

                         p = ?                                                                                      p = n*(C+r)

                         n = 6                                                                                      p = 6*(0+1,5)

                         C = 0                                                                                      p = 9

                         r = 1,5

Wnioski: Odporność danego substratu na daną przemianę letalną jest równy 9. Przemiana jest wykonalna dla większości czarodziejów posiadających odpowiednią wiedzę magiczną. Dana przemiana charakteryzuje się średnim stopniem trudności dla czarodzieja. 

Obliczenia czasu trwania przemiany:

                         t = ?                                                                                       t = n*r/m

                         n = 6                                                                                      t = 6*1,5/1,2

                         r = 1,5                                                                                    t = 7,5 s

                         m = 0,2 dag=0,2dag*6=1,2dag

Wnioski: Dana transmutacja letalna zachodzi z szybkością siedmiu i pół sekundy, co mieści ją w przedziale czasowym odpowiadającym transmutacji wolnej.

 

III.   ANALIZA WSPÓŁCZYNNIKÓW TRWAŁOŚCI

Obliczenia współczynnika entropii v – Cramer:

                         v = ?                                                                                      v = N/p * 100%

                         N = 0,17                                                                                v =0,17/9* 100%

                          p = 9                                                                                      v = 1,88 %

Wnioski: Współczynnik entropii v – Cramera wynosi 1,88%, co świadczy o tym, iż w ciągu jednej doby siła zaklęcia spada o 1,88%, co oznacza, że dane zaklęcie całkowicie rozpadnie się po niecałych 54 dobach

od momentu rzucenia zaklęcia.

 

 

Obliczenia współczynnika zakłócenia d – Goodmana:

                         d = ?                                                                                       d = N*grupa*100%

                         N = 0,17                                                                                 d = 0,17*4*100%

                         grupa = 4                                                                               d = 68%

Wnioski: Współczynnik d – Goodmana dla tej przemiany jest równy 68%, co wskazuje, iż statystycznie 68 na 100 poprawnie wykonanych przemian zostaje obarczonych ryzykiem wystąpienia zakłóceń paragennych.

 

IV.   ANALIZA WSPÓŁCZYNNIKA TRAJEKTORII

Obliczenia pola rażenia:

                         Pr = ?                                                                                      Pr = 1/2*ah

                          a = dla chwytu beta = 50 cm                                             Pr = 1/2 *50cm*0,4cm

                          h = 0,4 cm                                                                             Pr =1/2* 20 cm²

                                                                                                                          Pr = 10 cm²

Wnioski: Powierzchnia pola rażenia jest równa 10cm² obejmujący obszar wyznaczony przez koniec różdżki,

a wysokość substratu.

 

V.   ANALIZA WSPÓŁCZYNNIKA EFEKTOLOGII

W celu pomiaru współczynników efektologicznych wykonano schemat rysunkowy atomu danego zaklęcia:

 

Obserwacje: Atom zaklęcia posiada 14 mikrocząstek rozłożonych na trzech z czterech filamentów.

Pierwsze dwie powłoki ułożone od wewnątrz jądra atomowego są wysycone całkowicie.

Filament Kanoniczny nie został wysycony całkowicie. Ponadto żadna mikrocząstka nie znajduje się w obszarze Filamentu Fotonicznego.

 

Wnioski: Muzometrium dla owej przemiany jest równe 6, a co za tym idzie zaklęciu powinnien towarzyszyć głośny dźwięk przypominający wystrzał petardy. Fotometrium natomiast jest równe 0, co wskazuje nam,

iż w danej przemianie nie powinny występować żadne efekty świetlne.

 

VI.   PODSUMOWANIE

Przemiana 6 guzików w 1 guzik większy i cięższy od pozostałych jest transmutacją wykonalną, bezpieczną

o średnim stopniu trudności dla wykwalifikowanego czarodzieja. Ponadto owe zaklęcie może być podatne na zakłócenia paragenne, jednakże nie istnieją przeciwwskazania co do stosowania zaklęcia w warunkach innych niż laboratoryjne.