PRZEMIANY LUDZKIE CZ.III - LIKANTROPIA


Ostatnią częścią tego działu jest Likantropia, która nie jest pożądaną przemianą, ale jakże interesującą

z puntu widzenia zwykłego obserwatora. Krótko omówimy sobie ten temat poznając podstawowe fakty.

 

Likantropia zwana także Wilkołactwem - to przemiana polegająca na zmianie naszej ludzkiej postaci w wilkołaka, która zachodzi w każdą pełnię księżyca. Istotne jest również to, iż jest to przemiana, którą można odziedziczyć lub nabyć.

 

Zarazić Wilkołactwem można się przez:

  • dziedziczenie
  • zanieczyszczenie krwią chorego
  • ugryzienie / bezpośredni kontakt
  • oślinienie jeśli ślina wilkołaka dotrze do krwi ofiary

 

Różnice między Likantropem a Animagiem Wilkołakiem

Likantrop a Animag Wilkołak będą bardzo się różnić od siebie - zarówno z puntu widzenia samego cyklu,

co i z aspektów typowo wizualnych, więc łatwiej będzie ich odróżnić.

Główną różnicą jest to, iż Likantropia jest przemianą wymuszoną i bardzo bolesną. Czarodziej nie potrafi kontrolować siebie, jest bardziej agresywny i nie rozpoznaje otoczenia. Ponadto w czasie przemiany Likantrop nie zachowuje pamięci ani osobowości. Dodatkowo należy dodać, iż Likantrop nie jest w stanie przed końcem cyklu wrócić do ludzkiej postaci. 

Zupełnie inaczej jest w przypadku Animaga, ponieważ jest to przemiana wyuczona i całkowicie bezbolesna. Animag zachowuje pamięć i rozpoznaje otoczenie oraz znane mu osoby. Ponadto całkowicie zachowuje kontrolę i osobowość, a w dowolnym momencie bez względu na warunki jest w stanie powrócić do pierwotnego kształtu.

Jeśli zaś chodzi o aspekty wizualne to Likatrop będzie miał dłuższy pysk, przekrwione oczy, będzie większy

oraz silniejszy, a w oczach dostrzegalny będzie obłęd.

 

Choroba Likantropii

Likantropia jest wirusową chorobą zakaźną LYC-V. Istnieją dwie oddzielne formy zakażenia, które mają różne skutki dla chorego:

  • WZL-A - to choroba, która bardzo szybko się rozwija, objawia się dużą agresją utrzymującą się nawet po pełni księżyca, występuje w niej ślinotok i skurcze mięśni, mogą występować także omamy i urojenia. Osoba zarażona owym wirusem zazwyczaj umiera z powodu niewydolności krążenia wątroby, nerek, serca, płuc

    lub trzustki. Umiera często w młodym wieku, czyli w wieku 11 – 14 lat.

    W końcowym stadium wilkołak niejednokrotnie nie może się w pełni przemienić

    w człowieka i pozostają w nim cechy wilka, czyli np. dłuższe zęby, silne owłosienie, spiczaste uszy, pociąg do surowego mięsa. 

  • WZL-B - to choroba, która rozwija się bardzo długo i zazwyczaj bezobjawowo,

    nawet często nie dochodzi do przemian w pierwszej fazie uśpienia wirusa. W postaci ludzkiej nie ma żadnych odruchów zwierzęcych i lubi krwiste mięso, ale nie surowe. W postaci wilka posiada resztki osobowości i jest łagodniejszy niż WZL-A, ale nadal wyjątkowo niebezpieczny. Ponadto przechodzi pełne przeobrażenie i regularnie wraca do swojej ludzkiej postaci, jednakże bywa przez to zmęczony. Choroba postępuje po 40 latach od zakażenia, a śmierć zazwyczaj zachodzi z powodu zawału serca mięśniowego. Istotne jest również to, iż to rodzaj wirusa, który może być dziedziczony.

Rozwój wirusa WZL-A i WZL-B

  • WZL-A - to wirus, który rozwija się bardzo szybko.

    Od momentu zakażenia wirus dostaje się do krwioobiegu ofiary, gdzie wędruje do mózgu i układu nerwowego i wnika do komórek żywiciela.

    Następnie przekazuje swój materiał genetyczny komórkom żywiciela i one się mnożą razem z owym wirusem. Potem, jak się rozmnożą razem z nowym materiałem genetycznym wirusa i nowymi wirusami, rozpadają się i uwalniają nowe wirusy.

    Owy rozpad nazywamy inaczej lizą. Taki cykl, gdzie wirus atakuje od razu, bezpośrednio, mnoży się i niszczy komórki żywiciela nazywamy cyklem litycznym.

  • WZL-B - to wirus, który wnika do organizmu ofiary i wnika do komórek żywiciela i tak pozostaje. W przypadku dziedziczenia wirus jest w komórkach organizmu od urodzenia, jednak nic z nimi nie robi.

    Taka komórka z uśpionym wirusem nazywa się profaga.

    Cykl włączania wirusa do komórki i usypiania nazywa się cyklem lizygenicznym.

    Po odpowiednim czasie inkubacji - postać wrodzona to około kilkunastu lat : 11-12 postać nabyta w zależności od stanu zdrowia człowieka –  wirus się uaktywnia

    i zaczyna namnażać i niszczyć komórki, czyli rozpoczyna cykl lityczny.

Sposób leczenia Likantropii

Likantropia jest chorobą nieuleczalną, jednakże można zmniejszyć ryzyko jakie grozi nam ze strony wilkołaka. Terapią, która uśmierza ból przemiany w wilkołaka jest Eliksir / Wywar Tojadowy, który należy pić przez tydzień przed przemianą. Działa on otumaniająco i dzięki temu wilkołak jest otępiały, znieczulony i głównie przesypia cała przemianę, dzięki czemu jest on nie groźny dla innych ludzi.